De Zuidpoort De Pinte, Sint Martens Latem, Gent, Lochristi 27. 8 km Totaal 4274.6 km.

Sponsoring....

https://netwerktegenarmoede.be/nl/steun-ons/doe-een-gift

https://rwlp.be/

De Zuidpoort

75 ste Etappe

13/05/2025

De Pinte, Sint Martens Latem, Gent, Lochristi 27. 8 km Totaal 4274.6 km.

In de avond nog wat gepraat met Peter. Heidi was op training. Een beetje daarna was ze al terug, training ging niet door. Tijd om te slapen, de regen had mijn tent wat nat gemaakt, maar binnen was alles droog. In slaap en om 11 uur wakker, het was hevig aan het onweren, met kletterende regen. De tent doorstond het onweer. Het was dan ook een nieuwe, gekregen van een vriend Werner Michiels. Hij zal blij zijn dat ik droog ben gebleven. Terug in slaap geraakt. In de morgen om 6.30 wakker. De rugzak klaarmaken en de tent nat inpakken. Ook Peter en Heidi zijn wakker. Peter maakte een thee voor mij. Tijd om door te gaan. Zij wensten mij nog veel succes met mijn tocht. Ik ben dus terug op stap. Nu naar Sint Martens Latem. Eerst een aantal straten om uit te komen op een pad. Een heel mooie omgeving, wandelend tussen bos en wat velden. Ik was al vlug op grondgebied van deze gemeente. Heel veel groen en een pak villa's daar gelegen. Om ter groots en ter mooiste. Misschien hier eens rondgaan om sponsoring op te halen, voor de armoede organisaties. De villa's staan hier in het vele groen en groene wegen. Echt opvallend. De gemeente uit, en nu richting Gent, via een Ravel en stukken GR. Een paar keer de spoorweg over en ook de schelde. De Ravel leidde bijna tot het centrum van Gent. Daar moest ik nog een paar straten doen om op het adres te geraken van De Zuidpoort. Een armoede organisatie in Gent. Daar was buiten een tafel gedekt. Een man of 15 was er aanwezig. An de voorzitter van deze organisatie en Els en de anderen verwelkomde mij hartelijk. Ik legde meteen mijn project uit, en er waren verwonderde blikken. Er werden vragen gesteld, waarop ik natuurlijk antwoorde. Dan de gezamenlijke lunch, iedereen stelde zich voor wie zij of hij was. Ik stelde mij ook voor, en er werd gepraat vooral over hun organisatie en het project. Een groepsfoto dan, en ik was klaar om weer te vertrekken. Ik werd uitgewuifd door de groep. En was weer op weg. Onderweg dacht ik bij mezelf al die vrijwilligers die steeds bezig zijn met deze mensen op allerlei manier te helpen, verdienen toch een standbeeld. Hop en voort met mijn wandeling. Een 5-tal km moest ik door Gent, om dan richting Destelbergen te gaan. Door de vele straten van Gent, met af en toe een park. Terug over trein en Schelde. Dan toch nog wat natuur een stuk bos en een enkele veldweg. Dra was ik in Destelbergen, dan naar het eindpunt, Lochristi. Ditmaal langs de baan met af en toe een klein padje. Het was warm, ik zocht steeds de schaduw op. Was niet altijd mogelijk. Echter de zon zat af en toe achter een wolkje, dat gaf weer wat koelte, en deed deugd. Een break dan maar, een graanreep en een slok water, was al wat lauw. Nog een 3-tal km, naast het spoor in rechte lijn. Tikkend op de grond ging ik ritmisch verder. Weldra was ik aan de kerk van Lochristi, daarnaast was een terras. Ik zat juist neer en Karel belde mij, om mij op te pikken naar   mijn slaapplaats in Oostakker. Kort daarna was hij er al, we hebben nog iets gedronken en gingen dan door. Eerst moest hij nog een volle camionet met groenafval van takken, storten. Daar aangekomen, helpt ik even mee. Dan naar zijn woning. Daar begroette Nele mij hartelijk welkom. Hun Kinderen Mira en Flore waren er ook. Ook hun oma Margo was er. Even iets drinken, en dan mijn uitleg over de tocht. Mijn kaart maakte veel duidelijk van omvang van mijn tocht. Flore en Mira stelde vragen, die ik ook beantwoorde. Ze vonden dat tof. Oma Margo ging een organisatie sponsoren. Bedankt daarvoor. Meteen deed ze een overschrijving.  Nu was het tijd om te douche, daarna al direct aan tafel. Nele had het eten klaargemaakt. Een mengeling van aardappelen en boontjes, eitjes en olijven en spek reepjes. En lekker gekruid.  De kinderen gingen slapen, en Karel ging nog sporten. Nog wat gepraat met hem, en dan ging hij door. Een koffie van Nele en ook wij geraakte in gesprek. Het werd stilaan tijd om te rusten. Bedankt voor de ontvangst Nele, Karel, Flore, Mira, Oma Margo Tot morgen