Van stad naar groen. 12 de etappe 23 km Totaal 2764.3 km.

Van stad naar groen.

12 de etappe

Sint - Gillis, Vorst, Ukkel, Beersel, Linkebeek, Sint Genesius Rode, Waterloo. 23 km Totaal 2764.3 km.

In mijn bed nadenkend over Veerle, zij heeft wel een zeer sociale job. Is ambtenaar, en werkt in opdracht rond intra-geweld. De problematiek daar rond en de maatregelen, coördineren en toetsen bij verschillende bevoegde organen in België. Zo val ik in slaap. Opstaan de morgen is er al, een douche. Veerle had al voor een ontbijt gezorgd. We begonnen terug te praten, daar waar we gestopt waren gisteren, over armoede en wandelen. Ja zij is een fervent wandelaar. Tijd om te vertrekken, ze tilde weer mijn 18 kg rugzak op haar schouders, naar de tram en ze hield hem aan tot de halte waar ik moest afstappen. Ik bedankt haar, het was zeer aangenaam praten met Veerle. Terug op mijn startpunt richting Vorst. Na een tweetal km dacht ik eraan dat ik nog mijn Strava gps moest opzetten. Strava registreert mijn route, de hele etappe lang.  Het is gaan langs straten met huizen rijen. Soms wel wat ééntonig. Volgende halten waren Ukkel en Beersel. Stilaan geraakte ik uit de straten, af en toe een wandelweg. Het mooie weer, deed mij deugd. Een jas uit tijdens een stop, een slokje water en verder.  Linkebeek, het werd groener, maar ook meer hellingen, een beetje puffend naar boven. Een tweetal km wandelpaden, op en neer. Mooie omgeving, ook weggetjes met kasseien vond ik niet zo plezant. Van Linkebeek naar Sint Genesius Rode, ook een groene gemeente. Wederom mooie omgeving en paden. Tijd voor het lunchpakket van Veerle, even rusten en verder. Aangekomen in Sint Genesius Rode, hop naar Waterloo. Alternatieve wegen en wandelwegen. Nam regelmatig een rust pauze. Aankomst aan de Basiliek van Waterloo. Gebeld naar Line, mijn nieuwe slaapplaats.  Een uurtje nog, een terrasje gedaan. Na een tijdje pikte ze mij op. We begroeten elkaar. En kwamen onmiddellijk in gesprek. Zij woonde met haar man Philip in Sint Genesius Rode. Twee kleinkinderen, Titus en Leon lagen te slapen in haar auto. Bij haar thuisgekomen, nam ze plots mijn rugzak en tilde deze op haar schouders. Stond even perplex, maar ze droeg tot het derde verdiep, voilà zei ze dat zijn mijn oefeningen. Zou dat te maken hebben dat het op 8 maart de internationale vrouwendag is? Ze toonde mij de kamer en badkamer…een douche en ik ben weer opgefrist. Naar de woonruimte beneden, daar zat Leon en Titus, zij waren wakker en kregen wat drinken en een snoepje.  Een beetje erna kwam Philip thuis we begroeten elkander. We geraakte met drie aan de praat, vooral over mijn tocht en het thema armoede. Line heeft vroeger nog gewerkt voor armoedeorganisaties, nu geeft ze les. Zij is en ook Philip, gemotiveerd in het bestrijden van armoede. Line is een vastbijter, ze laat zich niet doen, en komt voor deze mensen. Ik kan alleen maar veel respect voor beide, hun hart ligt op juiste plaats. Solidariteit is ook voor hen een belangrijk begrip. Tijd voor pasta en Philip begon te koken, het was lekker, nog wat gepraat, en dan tijd voor bed. Line haalde nog een extra deken, in ik onder de wol, en schrijven van dit verhaal. Wat een lieve mensen, Tot morgen.