Wandelpaden 13 de etappe Waterloo, Eigenbrakel, lasne, Motté (Genappe). 24.1 km Totaal 2788.4 km

Wandelpaden

13 de etappe

07/08/2025

Waterloo, Eigenbrakel, lasne, Motté (Genappe). 24.1 km Totaal 2788.4 km

Vlug in slaap, en goed geslapen. Douche Phillip en Line waren al op, het ontbijt stond klaar. Kruidenthee, brood en kaas, en lunchpakket.  We praten nog wat na, gisteren boden zij mij nog een slaapplaats op 22/03 in Kasteelbrakel. Zeker en vast bedankt voor alles. Afscheid genomen van Line, we zien elkaar terug op 22/03. Ze wenste mij het beste. Met Phillip naar Waterloo, mijn vertrekpunt. Phillip is natuurgids, hij kent de streek heel goed. Bij het passeren van het Zoniënwoud wist hij te vertellen dat de weg waar we op reden, een heirbaan was. Aangekomen in Waterloo, nam ik ook afscheid van Phillip.... tot binnenkort, ik bedankte hem voor alles. De rugzak op mijn schouder en naar Eigenbrakel. In het begin heel veel baan. Toch nog enkele wandelpaden. Daar aangekomen, even een pauze, en drinken. Dan naar Lasne dat was nog een lange weg. Maar verrassend bijna het één wandelpad na het andere. Door velden en stroken bos. Dat was aangenaam. De zon begeleide mij, na een tijd jas uit en verder in mijn T-shirt. Echt lente weer. Een paar pauzes waren nodig, het is toch wel een beetje dorstig weer. Nu naar Motté een dorpje van Genappe, daar wachten een kamertje die ik heb gehuurd. Wederom niets anders dan wandelpaden en veld wegen, naar daar. Tijd voor eten, het lunchpakket van Line en Phillip haalde ik boven, de appel is voor later. Ik had nog een banaan, van Danny en Carine, van enkele dagen geleden. Maar die wil precies niet rijpen ...dat zal toch geen fop banaan zijn zeker?  Ik hou hem nog bij tot hij rijp en eetbaar is. Verder langs de paden, een enkele boer op zijn veld, met een tractor de grond aan het harken. Even halt om een vogelgeluid te herkennen. Via een vogel app die Phillip heeft geïnstalleerd, ik wilde het uittesten het was een Zwarte kraai. Een leuke app. Ja de zon doet mij wel zweten, het terrein is ook heuvelachtig, met soms pittige hellingen. Puffen dus, de vergezichten op de top, waren een beloning. Nog één km, even halt om het adres te bekijken, een slok water en verder. Rafael, stond mij al op te wachten. Hij zag mijn rugzak, en vroeg uitleg, ik liet hem de kaart zien, hij nam er onmiddellijk een foto van. Ik vroeg hem met een klein mondje Frans, of hij morgen nog een kamer vrij heeft. Dat was ok, ik neem dus morgen, zaterdag een rustdag i.p.v. zondag. Een douche, en opzoeken, campings en Slaapplaatsen voor de komende perioden.  Voor de avond, heb ik onderweg zalm, tomaten, brood en koeken. Tot morgen.