Meetjesland 88 ste Etappe. Ardooie, Pittem, Tielt, Ruiselede, (Maria- Aalter)

Sponsoring....

https://netwerktegenarmoede.be/nl/steun-ons/doe-een-gif

https://rwlp.be/

Meetjesland

88 ste Etappe. (189 van de 206)

28/05/2025 

Ardooie, Pittem, Tielt, Ruiselede, (Maria- Aalter) 25.4 km Totaal 4602.1 km.

Ik heb zeer goed geslapen, ontbijt had Dirk al klaargezet, hij maakte ook een lunchpakket, een banaan erbij. Schoenen aan, en weg naar Ardooie. Dirk zette mij af dicht aan de molen in Ardooie. Afscheid genomen, dikke knuffel, een toffe gast. Ik was onmiddellijk op een boeren weg, de velden in, eerst naar Pittem en Tielt. Koud was het niet, wel wind met dreigende wolken. Regen komt er voorlopig niet uit. Ik had ook wind mee, dat was goed. Pittem had ik al vlug bereikt, was niet zo ver. Door de gemeente, naar het tweede doel, Tielt een 6-tal kilometer. Natuurlijk eerst langs de baan, dan terug kleine boeren wegen met af toe een veldweg. Ondertussen tikt mijn stok verder, de kilometers verslindend. In de bebouwde kom van Tielt terug via huizen rijen en straten. Een kleine break op de markt. Dan weer verder door de straten. Nu richting Ruiselede. Ruiselede is een deelgemeente van Wingene. Ik passeer daar omdat de gemeente behoord tot de 581 gemeenten die ik indertijd geplant heb, dus vóór de fusie. Ja dit ging langs een drukke baan, een alternatief gezocht en gevonden, via minder drukke wegen, en ook op boerenwegen. Het landschap bestaat uit vergezichten over de velden en veel vee in de weide. De zware bewolking is weg, nu af en toe opklaringen. Door Ruiselede, dan naar links richting Maria -Aalter. Een gehucht van Aalter. Daar gereserveerd, in een geïnstalleerde woonwagen. Mijn slaapplaats dus. Van Ruiselede naar Maria- Aalter stapte ik de eerste kilometers via een gewone baan. Een dame stopte met haar fiets, en vroeg waar ik heen ging. Ik gaf mijn uitleg, en ze was verbaasd. In zal het volgen zei ze. Ik kwam nu aan een stuk GR, dat slingerde langs de velden, en in een bos door liep. Het was een serieus stuk GR. Uiteindelijk, kwam ik terug op een baan. Er was een pad, naar rechts. Er stond een bord, Privédomein. Het pad stond op de gps. Het was een lang pad. Ok ik riskeer het, we zien wel. Mooi bos een verademing, na iets meer als een kilometer, liep het pad dood. Ja dat wordt wat klauteren. Eerst over een lage afsluiting, dan over een beek en een steile berm op. Voilà, nu moest ik naar rechts de baan op, en over de spoorweg naar mijn slaapplaats. Het was een woonwagen, weer wat anders. Daar aangekomen, begroeten ik de dame, en ze toonde mij de woonwagen. Was zeer goed ingericht. Met een buiten douche, warm water was er. Tijd om wat te rusten en straks wat eten. Heb nog reserve, kaas en brood en sardienen. Morgen stapt er een bekende mee, Rebekka. Zij heeft een verlengd weekend met de feestdag. Ze wil een drietal dagen meestappen, was nog niet zeker. Ik zie het wel. Tot morgen.