De hoge Venen. Sourbrodt - Jalhay- Solwaster 20.9 km 03/09/2024

De hoge Venen.

03/09/2024S

77 ste etappe

20.9 km Totaal 1802.4 km

Sourbrodt - Jalhay- Solwaster

S' avonds op het menu gebraden kip, en een glaasje wijn. Buiten nog de naweeën van het onweer. Praten met Luc, hij vertelt veel over plaatselijke gewoonten en gebeurtenissen. Als tolk heeft hij veel ervaring met allerlei organisaties en instellingen, zowel in binnen als buitenland. Een verstandige man, zijn vrouw Nee, geeft ook Thaise massage aan haar klanten. Ze is zeker een bezige bij. Naar bed en morgen vroeg weer op. Rond 6.30 wakker, samen met Luc ontbijt. Hij gaf mij ook stukken kip mee, voor de lunch. Rugzak op en naar de auto. Luc laat mij eerst nog de omgeving zien. Voor hij mij afzet aan het stop punt van gisteren. Een foto van ons beide, en ik bedankte hen, voor de gastvrijheid. Het gaat je goed...en weg was ik. Luc had mij al verwittigd dat de tocht door de hoge Venen mooi en onverwachts is. We zullen zien dacht ik. De eerste regen…loos alarm, maar een paar druppels. In het begin, was het een aaneenlopende van wegen, tamelijk begaanbaar. De omgeving was speciaal, een enorm aan variatie van struiken en bomen. De paden werden wat smaller, het gras en stengels, waren hoogzwanger van de dauw. Een pad rechtdoor versmalde zeer sterk, het graden stengels, en struiken, zorgde voor liters waren die rondspatten bij het voorbijgaan. Met mijn stok, probeerde ik het meeste water weg te kloppen. Mijn gps zegde 3 km volgen, amai dat hou ik niet vol met die stok. Het was alsof het gras en de stengels hun plaats terug wilde veroveren. Het was een spoor van gras geworden, ik liep op den duur op bulten veengras. En of dat nog niet genoeg was, is de ondergrond zompig met meerdere plaatsen water. Dit wordt opgevangen, met korte houten overbruggingen. Ja het tempo is hier niet hoog, ik slipte en kon nog juist mijn evenwicht houden, mijn stok ging zeker 30 cm in de zompige grond. Dit is dus de hoge Venen, het natuurgebied bij uitstek waar je niet kunt doen wat ge wilt. Het veenpad slingerde verder, ik was al nat tot aan mijn middel. Mijn gsm had ik al omhoog gebracht. En we gaan voort, alsof het nog iets uithaalde blijf ik met mijn stok het gras en stengels beroeren. Gelukkig regende het niet. Uiteindelijke, werd het pad breder, om een beetje verder terug te versmallen, met de boodschap, nog een km de weg volgen. Maar niet tegenstaande, het nat, bleef het mooi en echt speciaal die hoge Venen.  Nog een poortje, en ik kwam op een bospad, links een klaterende beek. Wortelpad, nu, en onder en over omgevallen bomen, precies een hindernispiste. Ik was bijna in Jalhay. Daar naar de winkel en voorraad kopen.  Maar eerst een break, de kip van Luc en Nee, opeten. Drinken en er terug vandoor. Na de aankopen richting Solwaster, een 5 km, daar zal ik overnachten in de tuin van Muriël, via My Garden. Een pad en stuk baan, gevolgd door een pad, leidde mij naar de tuin van Muriël en haar man, met twee kindjes. Ze was er nog niet, maar ik mocht in de tuin zelf een plaats kiezen. Een beetje later, was ze er. Ze vroeg wat ik aan het doen was. Ik gaf haar alle info. En liet haar de kaart zien. Ja wadde. Ik mocht douchen, en ze vroeg of ik nog iets nodig had. Ze ging haar kinderen halen van school. Als ze terug was, maakte ze een praatje, en de kinderen zwommen in een plonsbad. Haar man kwam thuis, hij is een dakwerker, en kwam mij begroeten. Hij legde uit waar ik mijn gsm kon opladen. Hij had zijn kinderen bij, die mij een goede nacht wenste. Een goed idee. Tot morgen.