Het meer van Bütgenbach. Büllingen - Bütgenbach - Sourbrodt 20.4 km 02/08/2024

Het meer van Bütgenbach.

02/08/2024

76 ste Etappe

20.4 km Totaal 1781.5

Büllingen - Bütgenbach - Sourbrodt 
 

Nog veel water gedronken, achteraf. Ik ben al wat terug van bekomen. In de avond, gestoomde zalmroze forel met groenten. En wit glaasje wijn. Maar eerst nog Thaise soep, was een beetje pikant, maar lekker, ook de forel smaakte mij. Luc is een levenslustige man, die als Gentenaar veel weet van de omgeving en zijn geschiedenis. Van mijn kant vertelde ik over mijn wandelingen van vroeger en nu. Een echte prater is Luc wel, hij is ook kritisch ingesteld, en achter mijn project staat hij wel. We keuvelen wat verder, en het werd stilaan tijd om te gaan slapen. In de morgen, ontbijt voor 7 uur. Luc zette mij af in Büllingen, daar waar ik gisteren gestopt ben. Hij raadde mij aan om rond het meer van Bütgenbach te gaan. Dat was wel omweg maar de moeite. Aan een oude spoorbedding afgezet, RAVeL L 46. Niet voor lang, na twee km een pad rond het meer van Bütgenbach. Wondermooi echt de moeite. Een enkele visser aan de oever van het meer. Het was nog vroeg. Het pad kronkelde langs het meer, een beetje op en neer. Mooie beelden, en dit is echt, de natuur. Was toch een dikke drie km omweg, maar de moeite waard. Aangekomen in Bütgenbach, een break, en weer op weg richting Sourbrodt. Door velden en paden, en wederom een oude spoorwegberm. Niet voor lang, maar dan moest ik toch nog een stuk op de baan, niets aan te doen. Nog een paar km en ik was er. Luc gebeld, en hij kwam mij terug oppikken. Hij was er vlug. Hij voerde mij naar het hoogste punt van België, Botrange, het hoogste punt van België, 694 meter hoog. Een trapje doet er dan 6 meter bij om 700 meter te halen.  Luc liet mij nog mooie zichten in de omgeving zien, en vertelde ook over natuurbehoud, van de biotoop van de hoge Venen. Zo wist hij te vertellen dat er veel naaldbossen zijn, aangelegd door mensen handen. Die bomen hadden ze nodig voor de mijnbouw. Nu worden ze stelselmatig gerooid om het hoge Venen biotoop te herstellen. Wat een kennis van Luc. Terug naar zijn huis, een boterham en beleg, en straks gebraden kip…zei hij. Dat klinkt goed dacht ik.  En dan brak er een onweer uit eerst de regen, en dan het onweer, ik zat veilig binnen. Juist voor de regen heeft Nee met een grasmachine het gras afgedaan, wat een bezige bij. Wat gaan rusten op mijn bed en dit verhaal tokkelen. Op het ritme van de regen, eens niet met mijn stok. Tot morgen.