Zware dag Nassogne- Saint-Hubert- Libin 27.2 km 26/07/2024
27 juli 2024 - De Haan, België
Zware dag
46 ste etappe
26/07/2024
27.2 km Totaal 1083.7
Nasogne- Saint Hubert- Libin
We hadden afgesproken om, op te staan rond ,6 uur. Dan was ik ook wakker. De klassieke inpak. Een thee. Een appel mee, en in de auto terug naar Nassogne. Onderweg vroeg ik aan Pascale wat ze in vrije dag gaat doen. Ik ga shoppen zei ze. Ze gaat samen met een 80-jarige winkelen, omdat hij of zij dit niet meer alleen kan. Wat een sociale instelling dacht ik. Je moet het maar doen. Aan gekomen op mijn vertrek punt. Bedankte ik haar hartelijk. Een eerlijk afscheid. Bedankt Pascale. Mijn gps instellen en weg. Ik had een vermoeden dat dit een zware dag wordt. Het begon al te regenen, het was ongeveer 7 uur. Paraplu dan maar openen, en luisteren naar de dame op mijn gps. Op de weg zei ze, even verwarring, maar toch terug op het juiste spoor. Ok richting St Hubert, de gemeente van de jacht van Wallonië. Een zware dag, dacht ik weer. Vooral door de regen die de paden kunnen omvormen tot beken. Mijn paraplu houdt nog altijd stand. Een pad naar boven, en ik ben ook nog nat door het zweet. Foert, mijn regenjas uit en verder. Door het bos slijk en langs de kant wel droog. Op open plaatsen, gras dat hoog stond, schoenen werden nat, gelukkig enkel langs de buitenkant. Muggen, niet te zien, hadden misschien schrik van de regen. Gelukkig maar. Madame, van de gps zegde, dat ik de weg op moest. Dat zijn enkele km meer naar boven. Terug langs een pad, slijkerig maar ik trek mijn plan. Stilaan dichter bij St Hubert, toch even stoppen op een hoogte van 580 meter. Drinken en een appel eten van Pascale. Afdalen langs de weg. Saai, maar kan niet anders. Aangekomen in St Hubert, ging ik meteen door, naar Libin. Een km verder was een Break noodzakelijk, het was 11 uur, en de zon kwam er licht door. Paraplu opgeborgen. Had nog een broodje van Dirk van twee dagen ervoor met confituur. Ok dat smaakte. Wat drinken en weg. Langs een smalle weg, geleidelijk naar beneden. Tot madame van de gps zegde dat ik een pad op moest. Een hobbelig pad dat omhoogging met veel wortels van de bomen. Dat was zwaar, een drie km zei madame. Tegen spreken kon ik niet, verstodde. Herhaalde malen gestopt, even maar, niet lang, en terug hobbelig naar boven. Opdrogen deed ik niet het vocht vervangt het andere, zweet genaamd. Af en toe maakte ik foto's, of was dat om te rusten. Einde pad, terug weg. Een km en terug een pad, ik dat pad gevolgen, en ja heb wel een zwembroek bij, maar geen zwemvliezen. Dat pad stond helemaal onder water. Nee dat ga ik niet volgen. Het gevolg is dat ik terug de weg op moest, een afdaling, gelukkig een brede baan. Een 4-tal km verder, een pad naar rechts 1 km, door het bos, een verademing, in plaats van de weg. Alleen ging het terug omhoog. Een korte break en mijn bus water leegdrinken. Terug op de weg voor de laatste km.
Een stuk omlaag, en ja omhoog. Aangekomen in Libin, een bistro, op het terras een ijsthee. Gebeld naar Jules. Hij zal er binnen 20 minuten zijn. En hij was er. Een maand geleden heb ik daar ook gelogeerd bij hem en Rita. Elkaar eens goed vastgepakt, en iets gedronken, cola en ijsthee. Op de auto in en naar Hamla een dorpje van Wellin-. Daar ook een stevige knuffel van Rita. Ik voelde mij direct thuis. Natuurlijk hadden wij direct een gesprek begeleid met een biertje Rochefort van de streek. Rita vroeg direct mijn was, en ja ik wel wat was. We gingen al meteen tafelen, als hoorde dat ik enkel een appel en broodje had gegeten. Daarna douchen, en genieten van terras. Zij wonen mooi, en rustig midden in de natuur. Jules, vertelde mij dat hij alles op de voet volgt. Hij zou graag, hetgeen hij vroeger veel heeft gedaan, nog eens willen kamperen en eten klaar maken op een vuurtje in de natuur. Ok zei ik, dat spreken we nog af. Rita verteld en luisterde graag. Ondertussen heeft zij ook de was gedaan, en hanger het op een droogrek. Dan gingen we eten als avondmaal. Everzwijn stoofpot, dat was zeer lekker, zoal ze zeggen ik ben met mijn gat in de boter gevallen. Bedankt Rita en Jules. Tot morgen.




















Gelukkig vond je dan een terrasje die open was en ben je terug super opgevangen bij Rita en Jules, wat zen lieve mensen zijn dat he zeg!
Zal deugd gedaan hebben na die druilerige dag!
Hopelijk had je een goede nacht en ne keer geen regen vandaag!
Toitoitoi