Lange tocht Evere naar Boortmeerbeek. 29.2 km 2612.8 km

Lange tocht

6 de etappe.

27/02/2025

(Evere), Kraainem, Zaventem, Kortenberg, Steenokkerzeel, Kampenhout, Boortmeerbeek. 29.2 km 2612.8 km.

Op de vijfde verdieping had ik wat uitzicht op een stukje Brussel. Wat uitpakken en douchen. Een korte siësta, en wat scrollen om mijn gsm. Bedankt voor jullie reacties, motiveerde mij. Wil voor de aanbieders van slaapplaatsen nog melden, dat ze dit best doen op de link op deze logger ' slaapplaatsen ' als u het via een bericht doet heb ik geen gegevens. Wat eten en mijn bed in. Weer vroeg uit de veren, vandaag een zware dag denk ik, een 27 km. Een 6-tal km verder als gepland. Maar ik moet de dag hierop, op tijd in Heist op den Berg zijn. De armoede organisatie ontvangt mij, met de plaatselijke pers. Antonio was ook al wakker, hij wuifde mij uit, een goede tocht wenste hij mij. Op weg dus, mijn spieren hebben wat kunnen rusten, maar ze blijven stil protesteren. Ik pas mijn tempo aan, om mij zeker niet te forceren. Hop dus richting, Kraainem, even buiten Brussel. Het was al druk op de baan, iets voor 8 uur. Door de straten rijen verlaat ik het drukke gedeelte. Kraainem dan, daar een padje links, maar dan, een blokkade...werken aan de gang. Geen doorkomen aan. Juist nu op een lange etappe. Even rond naar een ander pad, ook geblokkeerd. Opnieuw, en terug, door een wirwar van paadjes omzeilde ik de blokkade. Ok, terug de juiste richting naar Zaventem. Toch veel groenen velden, zal wel te maken hebben met de luchthaven. Daar kwam ik een wandelend wat ouder koppel tegen. We raken in gesprek, zij wandelde alle dagen een 5 à 6-tal km. Vroeger een wandelclub, het werd de druk en nu wandelen ze alleen. Nog een foto en afscheid, wenste mij veel succes met mijn project. Op deze manier was ik vlug in Zelzate, rond de luchthaven, naar Kortenberg. En dan, plots hevige regen. Paraplu bovengehaald, de wind had geen vat op de paraplu, kan tegen een stootje. Maar de wind blaasde wel de regen onder de paraplu. Korte broek kletsnat. De Regenvest hield stand. Dit duurde wel een paar km lang. Daar een bushokje om te schuilen, en de regen hield op. Toch even gaan rusten, niet te lang om afkoeling tegen te gaan. Terug op weg. Dat hebben we weer gehad. Kortenberg was ik net voorbij. Steenokkerzeel was niet al te ver. Door de wolken priemden de zon, ik kon opdrogen, zo blij als een ........ Al mijmerend ging ik verder, een fietser juist vermijden. Steenokkerzeel aangekomen, zocht ik een café́, niets. Dan maar verder Kampenhout, nog een 10-tal km naar mijn eindpunt. Even een hapje eten op een bank. Weer verder, de kilometers haspelde ik af. Kampenhout weer geen Café́. Met volle moed verder, langs korte en lange paden, gekoppeld aan wegen. Daar Café́ De Brug juist voor het centrum van Boortmeerbeek. Erbinnen, en rusten. Daar in gesprek gekomen met Werner en Anouk, tof project vonden ze. Werner gaat éên van de weken naar Zweden, een slede tocht doen, met honden. Vroeger was hij al in Spitsbergen geweest. Brr veel te koud voor mij. Veel succes, dag Werner en Anouk. Nog een 1.5 km en einde etappe, was wel zwaar, maar stilaan kom ik terug op dreef. Houden zo. Aangekomen, en in brasserie Perfect gaan wachten op Dirk en Margo. Toen kreeg ik een bericht dat Margo in een file zat. Dus dat was nog even wachten. Na een lange tijd, telefoon, Margo zit geblokkeerd, er zijn werken op de baan. We spraken af dat ik dat stuk te voet zal doen. Op weg dan naar Margo. Ze stond daar klaar met haar auto. Een gemeende groet van haar. En we reden naar haar woning, waar Dirk aan het wachten was.  Onderweg, vertelde ik Margo over mijn tocht. We kwamen toch wel na wat kilometers aan in Leest een dorpje dichtbij Mechelen. Daar werd ik ontvangen, en toonde ze mij de slaap en badkamer. Ik voelde mij direct op mijn gemak. Het avond eten werd geserveerd. Margo had het verhaal dat ze wandelschoenen heeft die al minstens 50 jaar oud zijn, ze heeft deze altijd gedragen tijdens wandelingen. En inderdaad ze zien er goed en antiek uit zie foto's. Dat moet een serieus merk zijn. Nog een cake zei ze, dat kan er nog in. Bedankt Dirk en Margo voor de gastvrijheid. Tot morgen.