Bezoek. (Gimnée), Doische, Couvin.26.5 km Totaal 29951.1

Bezoek.

19 de etappe.

14/03/2025.

(Gimnée), Doische, Couvin.26.5 km Totaal 29951.1c

Voor het eten heb ik ravioli opgewarmd, met een stukje brood, en water. Nog een stukje kaas, en chocolade. Hop in mijn slaapzak en slaap laken. Heb nog een zeil dat ik over mijn slaapzak legde. Een lichte trui en een thermische lange broek. Dit moet het zijn om lekker warm te slapen, onder de dennenbomen. Het was 20 uur de vogels zijn nog wakker. Ik zet mijn vogel app (Merlin) op, en het geluid van een roodborstje en merel werd geregistreerd. Het geluid van deze vogels wiegt mij in slaap. In de nacht werd ik wakker klokslag middernacht. Het was licht aan het hagelen. Toch verder geslapen. Ik kon wat langer blijven liggen. Wim en Patricia, mijn jongste zoon en mijn schoondochter komen op bezoek. Ook mijn jongste kleindochter is erbij. Zij hebben in de streek iets gehuurd en vangen mij twee dagen op. Rond 8 uur stond ik op, buiten was het aan het sneeuwen, maar ik had een goede plaats gekozen, de dennenbomen beschermde mij. Rustig alles ingepakt. De tent was wel nat, inpakken maar. Rugzak aan en een sprong over de beek. Direct een lang stuk over de Ravel naar Doische. Paraplu open voor de sneeuw. Sneeuw heb ik nog niet gezien tijdens mijn tocht. Een half uurtje, en de witte dwarrelde pluimen waren weg. Een lichte koude wind, ja het is nog winter. Na een 6-tal km was ik in Doische. Even rust, en door. Via een baan, maar dan wel vlug een landweg op. Ik moest nu richting Couvin, het landschap is nog licht golvend. De sneeuwbuien waren over. Mijmerend ging ik verder, mijn stok tikkend op de veldweg. Nog een rust pauze, een slok ijswater van mijn bus, juist nog lopend. Mijn muts en handschoenen had ik nog aan. Sommige veld wegen, zijn omgeploegd door tractoren van de boeren. Het slijk blijft dan liggen, ik moet erdoor. Een stop rond 12 uur, wat brood en een Schel kaas. De horizonten zijn hier voor het grijpen. Gestaag verslind ik mijn kilometers in deze prachtige omgeving. De zonnestralen priemden door de wolken en streelde de velden. Mijn muts ging uit en mijn pet op. De regenmaanden hebben er precies voor gezorgd dat er een groen kleurenpallet is. Ik kwam dichter bij mijn doel Couvin.  Ik kwam aan in Nismes, een stuk via het nationaal park gewandeld wondermooi. Daar een café binnen, ik had nog tijd. Mijn bezoek, zal er even na 18 uur zijn. Het is nu 15.30, een thee of twee en terug weg, voor een 5-tal km. Het is balen dat het een drietal km langs de een wel drukke baan was. Ik was gemotiveerd om de in Couvin aan te komen. Ondertussen al contact en uitgelegd waar ik zal zijn. Daar aangekomen moest ik nog een half uurtje wachten. Na een tijd waren ze er. Wim en Patricia e Nina. Ik was blij dat ik ze zag. Zalig. Nu op weg naar de gite. Het is een mooi verblijf of liever gezegd prachtig. Een douche, was in wasmachine......tot morgen.